آخرین مطالب
امکانات وب
مسعود رضایی بیاره
کهسار دنا
جـــغد پیری جـــا گرفتــهروی بــام خـانهام
هـوی و هو در شب نهادهبر سر ویرانـهام
بــوم شوم انــگار میخـواند نمی بیند دگـر
رنگ و بـــوی شادمانیخــانه و کاشانـهام
روی دوش بـاد پائیزیبه هر سو می رود
تـار و پــود آشیان وشاخ و بـــرگ لانهام
شانههایم زخــم دارد ، انـــدکیآهسته نــه
کـــوه انــــدوه زمـانه سربه روی شانهام
خشک سال مهربانی کشتجانم را بسوخت
بـرنمیخـیزد نــم بــاراناز ایــن سامانهام
جنــگلم افسرده و در لابـــهلای سبزههــا
در سحرگاهـــــان نمی رقصدپـر پروانهام
جـان شیرینم به حسرتاز کنارت می روم
روزگـــاری تا بـــــگویدبیستون افسانهام
سهره می خــواند غمانهبر فراز شاخسار
میـــــل کهسار دنـــــا دارددل دـــیوانهام
ما را در سایت مهتاب دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 8