کویر

مسعود رضایی بیاره

کویر

شمع دل می سوزد وعمرم به پـایان مـی رود

قطــره قطــره اشکم از بـالابه دامــان می رود

خـــاک تب دار کـــویرم ،ابــر کـز مـن بــگذرد

رگ بـه رگ تـا استخوانمبـوی بـاران می رود

بخت ما سر بر نمیدارد دمی از خواب خوش

سر ز خواب خوش کهبردارد شتابان می رود

واژگـــون آلالـــهای هستمکـه از نــازک دلــی

بــا نسیم انـــــدکی سر درگـریبان مـــی رود

عمر مـــا را فرصت دیـــدارفــروردیـن نبـود

برف انـــدک مایــــه هنــگامزمستان می رود

تیر خـــورده کبـــک دل بـالای کهسار دنـــا

مـی تپد بر دامنـــه اُفتــان و خیزان می رود