مهتاب

مسعود رضایی بیاره

مهتاب

ماهتاب امشب چه صاف وساده است

شایـد او هم عـــاشق و دلداده است

امشب از مهتــــاب میپُـرسم ، چــرا

روی ایــــوان و درت افتـــــادهاست

سر کشیــــد از کـــوهسـاراندنــــــا

سر بـــر ایـــوانت چــرابنهـاده است

کاروان شب گــــــذشت وماهتــــاب

روی بـــام خـــانــهاتاستــاده است

بـــوی گیسویت بـــر آمــد ، آهاگــر

از سر مویت گـــــرهبُـــگشاده است